The truth is
- Nama dia pun aku tak nak dengar, sangat sakit
- Aku pun ada perasaan sedih cuma aku sangat-sangat lawan sebab aku tak mau nangis
- Aku tak mau buat post ni
- Aku speechless, aku asyik dok ingat nama anak aku yang tak jadi (bodoh kan)
- Aku bukan ego tapi macam aku cakap la, aku tak mau sedih
- Aku dalam proses layang2 nak lupa tak lupa
- Aku takut lama-lama aku jadi tak betul asyik dok fikir benda ni
- Aku cari cara nak kuatkan semangat aku, Ya aku jumpa Al-Quran.
- Bukan aku orang first yang tak jadi kawin pas beli cincin and siap baju (jangan tunjuk rasa kesian)
- Bukan la aku masih teruskan prosiding mahkamah kerana berharap, tapi kerana mahu tuntut hak aku di muka bumi Allah ni.
- Aku masih tak percaya sebenarnya.
- Jee cakap aku punya cerita macam telenovela. haish.
- Aku sangat sibuk hiburkan hati aku sendiri dengan benda2 yang aku nak buat
- Aku tak suka orang asyik sebut nama dia (ex: wey *** sihat?) Please stop it!
- Rasa diri sangat rendah last whole month, im better now, tapi still in control, kena sembuh betul2,aku pun nak hidup macam biasa, aku tak mintak pun lahir macam ni.
- Aku suka dengar kata2 semangat yang orang sekeliling aku bagi.
- Aku addict tengok wayang skarang, asyik nak tengok wayang ja, apa kes?
- Orang asyik cakap aku tabah, depa tak tau aku qeyau macam orang gila.
- Aku senyum sinis bukan bermakna aku happy.
- Tapi kadang-kadang aku rasa sangat puas.
- Macam mana tu?
Macam mana sebenarnya condition aku sekarang? You tell me .